„Jakaż piękna musi być Polska”

Wystawa dostępna od 1 maja do 30 października 2009 r.
 
Uroczystego otwarcia wystawy dokonał 1 maja 2009 r. bp Antoni Dydycz, ordynariusz diecezji drohiczyńskiej. W wydarzeniu uczestniczyli także biskupi z Polski i Litwy, przebywający wówczas w Licheniu na spotkaniu roboczym, oraz ks. Paweł Naumowicz, Przełożony Polskiej Prowincji Zgromadzenia Księży Marianów Niepokalanego Poczęcia NMP.

Inspiracją do utworzenia wystawy stała się Kronika klasy 3A Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika w Bottisham (Anglia), zatytułowana „Nasze przeżycia”. Zapiski prowadzone w latach 1952–1956 przez dzieci polskich emigrantów wojennych – zawierają ich wspomnienia i życiorysy.

Uczniowie, urodzeni w latach 1934–1939, pochodzili z terenów wschodnich dawnej Rzeczypospolitej. Deportowani z Ojczyzny, przeszli dramatyczną drogę przez Syberię, Iran, Irak, Palestynę, Liban, Indie i Afrykę, by ostatecznie trafić do Anglii. Wielu z ich bliskich nie przeżyło tej tułaczki.

Wystawa miała pokazać II wojnę światową oczami dziecka – poprzez osobiste wspomnienia, często spisywane po latach z głębokim wzruszeniem i bólem. Miała uświadomić zwiedzającym, że koniec wojny nie dla wszystkich oznaczał wolność i powrót do domu.
Polskie Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika w Bottisham, założone w 1946 r. przy współpracy z brytyjskim ministerstwem oświaty, miało pomagać polskim dzieciom odnaleźć się w nowej rzeczywistości – poprzez naukę języka, wyrównanie poziomu edukacji i przygotowanie do życia w Anglii.

Wystawa została przygotowana z myślą o edukacji. Na planszach przedstawiono m.in. czym były sowieckie deportacje, jakie były losy dzieci uratowanych dzięki Armii Andersa i jak wyglądała ich długa droga do wolności.